BİRLEŞMİŞ
MİLLETLER
ÇOCUK HAKLARI BİLDİRGESİ
20
Kasım 1959
Birleşmiş
Milletler halkları Birleşmiş Milletler Antlaşmasında temel insan haklarına
ve insan kişiliğinin saygınlık ve değerine olan inançlarını yinelediği
ve daha geniş bir özgürlük içinde toplumsal ilerlemeyi ve daha iyi bir yaşam
düzeyini sağlamaya karar verdiği için,
Birleşmiş
Milletler, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinde herkesin ırk, renk, cinsiyet,
dil, din, siyasal ve başka bir görüş, ulusal ya da toplumsal köken, mülkiyet,
doğuş ya da benzeri bir statü ayrımı gözetilmeksizin bu Bildirgede öne sürülen
hak ve özgürlüklere yetkili olduğunu ilan ettiği için,
Bedensel
ve zihinsel bakımdan henüz olgunlaşmamış olan çocuk, doğumdan önce olduğu
gibi doğumdan sonra da uygun yasal korunma dahil özel gözetim ve bakıma
gereksinme gösterdiği için,
Bu
özel gözetimin gereği, 1924 tarihli Cenevre Çocuk Hakları Bildirgesinde
belirtildiği ve İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinde ve çocukların esenliğiyle
ilgili uzmanlık kuruluşları ve uluslar arası örgütlerin statüsünde tanındığı
için,
İnsanlığın
çocuğa verebileceğinin en iyisini vermek gerektiği için,
Şimdi bu gerekçelerle Genel Kurul, Çocuğun mutlu bir çocukluk geçirmesi
ve kendisinin ve toplumun iyiliği için burada öne sürülen hak ve özgürlüklerden
yararlanması amacıyla bu Bildirgeyi ilan eder ve ana ve babaları, kadın-erkek
herkesi, gönüllü örgütleri, yerel makamları ve Hükümetleri bu hakları
tanımaya ve aşağıdaki ilkeler uyarınca giderek alınacak yasal ve başka önlemlerle
bu hakları gözetmeye çağırır.
Çocuk,
bu Bildirgede öne sürülen haklardan yararlanır. Her çocuk, kendisinin ya da
ailesinin ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal ya da başka bir görüş,
ulusal ya da toplumsal köken, mülkiyet, doğuş ve başka bir statü bakımından
herhangi bir ayrım yapılmaksızın bu haklara sahiptir.
Çocuk,
özel olarak korunur, yasalar ve başka yollarla sağlıklı ve normal biçimde,
özgürlük ve saygınlık koşullarında bedensel, zihinsel, ahlaki, manevi ve
toplumsal olarak gelişmesine olanak sağlayacak fırsat ve kolaylıklardan
yararlanır. Bu amaçla çıkarılacak yasalarda, çocuğun çıkarları önde
gelir.
Çocuğun
doğuştan başlayarak bir isme ve vatandaşlığa hakkı vardır.
Çocuk
toplumsal güvenlik olanaklarından yararlanır. Sağlık içinde gelişme ve
yetişme hakkı vardır. Bu amaçla kendisine ve annesine özel bakım ve
korunma olanakları sağlanır. Bu olanaklar doğum öncesi ve doğum sonrası
bakımı da içerir. Çocuğun, yeterli beslenme, barınma, eğlenme ve sağlık
hizmetlerine hakkı vardır.
Bedensel,
zihinsel ve toplumsal bakımdan özürlü çocuğa özel durumunun gerektirdiği
gibi davranılır ve özel eğitim ve bakım sağlanır.
Çocuğun
kişiliğinin tam ve uyumlu gelişmesi için sevgi ve anlayışa gereksinimi
vardır. Ana-babanın bakım ve sorumluluğu altında ve her durumda yakınlık,
maddi ve manevi güvenlik ortamında elden geldiğince yetiştirilir. Ailesiz ve
yeterli destekten yoksun çocuklara özel bakım sağlamak, toplum ve kamu
makamlarının ödevidir. Çok çocuklu aile çocuklarının korunması amacıyla
devletçe ve başka kaynaklardan yardım sağlanır.
Çocuğun,
en azından ilköğretim aşamasında ücretsiz ve zorunlu bir eğitim almaya
hakkı vardır. Çocuğa, genel kültürünü geliştirmeye yarayacak ve eşitlik
temeli üzerinde yeteneklerini, yargı gücünü, manevi ve toplumsal sorumluluk
duygusunu geliştirmesine ve yararlı bir toplum üyesi olmasına olanak sağlayacak
bir eğitim verilir.
Çocuğun
eğitiminden ve rehberliğinden sorumlu olanlar için yol gösterici ilke, çocuğun
çıkarlarıdır. Bu sorumluluk herşeyden önce anababasınındır.
Çocuk,
eğitimle aynı amaçlara yönelik oyun ve eğlenme konusunda tüm olanaklarla
donatılır; toplum ve kamu makamları çocuğun bu haktan yararlanma olanaklarını
artırmaya çaba gösterir.
Çocuk
her durumda korunma ve yardımdan ilk yararlanacaklar arasındadır.
Çocuk,
her türlü ihmal, zulüm ve sömürüye karşı korunur. Çocuk, her ne biçimde
olursa olsun alım-satım konusu olamaz.
Çocuğun,
uygun bir yaş sınırına ulaşmadan önce çalışmasına izin verilmez; hiçbir
durumda sağlık ve eğitimine zarar verecek ve bedensel, zihinsel ya da ruhsal
gelişmesine engel olacak bir işte çalışmasına yol açılıp izin
verilemez.
Çocuk ırk, din ve başka herhangi bir ayrımcılığı besleyen uygulamalardan korunur. Anlayış, hoşgörü ve halklar arasında dostluk, barış ve evrensel kardeşlik ruhuyla, güç ve yetkilerini insanlığın hizmetine sunması gerektiği bilinciyle yetiştirilir.