EMLAK VERGİSİ KANUNU                     

    Kanun Numarası        : 1319                                                
    Kabul Tarihi          : 29/7/1970                                           
    Yayımlandığı R.Gazete : Tarih: 11/8/1970 Sayı: 13576                        
                                                                         
                              BİRİNCİ KlSIM           
                              Bina Vergisi                                                                                                                      

                              BİRİNCİ BÖLÜM                             
                               Mükellefiyet                                                                                                                 

    Mevzu:                                                                      
    Madde 1 - Türkiye sınırları içinde bulunan binalar bu kanun hükümlerine göre Bina Vergisine tabidir.                                             

    Bina tabiri:                                                                
    Madde 2 - Bu kanundaki bina tabiri, yapıldığı madde ne olursa olsun, gerek  karada gerek su üzerindeki sabit inşaatın hepsini 
kapsar.
    Bu kanunun uygulanmasında Vergi Usul Kanununda yazılı bina mütemmimleri de  bina ile birlikte nazara alınır.                       
    Yüzer havuzlar, sair yüzer yapılar, çadırlar ve nakil vasıtalarına takılıp  çekilebilen seyyar evler ve benzerleri bina sayılmaz.

      Mükellef:         
    Madde 3 - Bina Vergisini, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler öder. 
Bir binaya müşterek mülkiyet halinde malik olanlar, hisseleri oranında mükelleftirler. İştirak halinde mülkiyette malikler
 vergiden müteselsilen sorumlu olurlar.                                                                        

                             İKİNCİ BÖLÜM       
                            Muaflık ve İstisnalar      
    Daimi muaflıklar:        
    Madde 4 - (Değişik birinci fıkra: 16/10/1981 - 2536/1 md.) Aşağıda yazılı binalar, kiraya verilmemek şartıyla Bina Vergisinden 
daimi olarak muaftır.((a), (b) ve (s) fıkraları için kiraya verilmeme şartı aranmaz.)                      
                                                                           
    a) (Değişik: 17/7/1972-1610/1 md.) Katma bütçeli idarelere (Mazbut vakıflar dahil), il özel idarelerine, belediyelere, köy tüzel 
kişiliğine, kanunla kurulan üniversitelere ve Devlete ait binalar;                                          
    b) (Değişik: 17/7/1972-1610/1 md.) İl özel idareleri, belediyeler ve köyler ile bunların teşkil ettikleri birlikler veya bunlara bağlı 
müesseselere ait;    
    aa) Su, elektrik, havagazı, mezbaha ve soğuk hava işletme binaları;         
    bb) Belediye sınırları içindeki yolcu taşıma işletme binaları ve kapalı durak yerleri;    
    c) (Değişik: 17/7/1972 - 1610/1 md.) Köylere ve köy birliklerine ait tarım  işletme binaları, soğuk hava depoları, içmeler ve 
kaplıcalar ile bunlar tarafından köylünün umumi ve müşterek ihtiyaçlarını karşılamak maksadiyle işletilen hamam, çamaşırhane, 
değirmenler ve köy odaları;                                 
 
    d) Ordu evleri, askeri gazino ve kantinler ile bunların müştemilatı;        
 
    e) Kamu menfaatlerine yararlı derneklere ait binalar (Kurumlar Vergisine    
tabi işletmelere ait olmamaları veya bunlara tahsis edilmiş bulunmamaları şartiyle);     
    f) (Değişik: 17/7/1972-1610/1 md.) Kazanç gayesi olmamak şartiyle işletilen hastane, dispanser, sağlık, rehabilitasyon, teşhis 
ve tedavi merkezleri, sanatoryum, prevantoryum, öğrenci yurtları, düşkünler evi, yetimhaneler, revirler,  kreşler, kütüphaneler 
ve korunmaya muhtaç çocukları koruma birliklerine ait  yurtlar ve işyerleri ile benzerleri;           
    g) Dini hizmetlerin ifasına mahsus ve umuma açık bulunan ibadethaneler ve   bunların müştemilatı;       
    h) Zirai istihsalde kullanılmak şartiyle makina ve alet depoları, zahire    ambarları, samanlıklar, arabalıklar, ağıllar, ahırlar,
 kümesler, kurutma mahalleri, böcekhaneler, serler (seralar) ve benzeri binalarla, işçi ve bekçi bina,  kulübe ve barakaları;    

    i) Su ürünleri müstahsillerinin istihsalde kullandıkları ağ ve alet depoları, kayıkhaneler, denizlerde ve göllerdeki işçi ve 
balıkçı kulübe ve barakaları;
    (Yukarıda "h" ve "i" fıkralarında yazılı binaların bir kısmı ikamete ve bir kısmı da mezkür fıkralarda yazılı maksatlara 
tahsis edilmiş bulunduğu takdirde  vergi, yalnız ikamete tahsis olunan kısım için uygulanır.)
    j) (Değişik: 4/12/1985 - 3239/100 md.) Umuma tahsis edildiği Maliye ve Gümrük Bakanlığınca kabul edilen rıhtım, iskele,
 dalgakıran ve bunların mütemmimleri ile, demiryolları ve köprü, rampa ve tünel, yeraltı ve yerüstü geçitleri, peron alimantasyon 
tesisleri, iskele ve istasyon binaları ile yolcu salonları,  cer ve malzeme depoları gibi demiryolu mütemmimleri, Devlet Hava 
Meydanları  İşletmesi Genel Müdürlüğüne ait hava liman ve meydanlarındaki terminal binaları,teknik blok, hangar, sistemlere 
ait depo; elektronik, elektrik ve mekanik sistemlere ait laboratuvar ve bakım tesisleri, pist taksirut ve apron sahası ile 
 ısı ve enerji santralleri, hidrofor tesisleri, gerek hava liman ve meydanlarında ve gerekse uçuş yolları üzerindeki seyrüsefer 
yardımcı (radar, ILS, VOR, DME,NDB gibi) tesisleri ile hava yer ve yer muhabere sistemleri (VHF, UHF, HF)      
ve yukarıda belirtilen sistem ve tesislerin mütemmimleri. (Diğer depolar, antrepolar, müstakil lojman ve müstakil idarehane
 binaları mütemmim sayılmaz);      
   k) Her nevi su bentları, baraj, sulama ve kurutma tesisleri;                 
    l) Yabancı devletlere ait olup elçilik ve konsolosluk olarak kullanılan binalar ile elçilerin ikametine mahsus binalar ve 
bunların müştemilatı (Karşılıklı olmak şartiyle) ve merkezi Türkiye'de bulunan milletlerarası kuruluşlara, milletlerarası kuruluşların 
Türkiye'deki temsilciliklerine ait binalar;         
    m) (Değişik: 8/12/1980 - 2350/1 md.) Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflara ait binalar (Vakıf senedindeki 
cihete tahsis edilmek şartiyle); 
    n) Enerji nakil hatları ve direkleri.                                       
    o) (Ek: 17/7/1972-1610/1 md.) Gençlik ve Spor Bakanlığı Beden Terbiyesi Ge
ne Müdürlüğüne tescil edilmiş amatör spor kulüplerine ait binalar (Gelir veya Kurumlar Vergisine tabi işletmelere ait 
olmamaları veya bunlara tahsis edilmemeleri şartiyle);                                                                 
    p) (Ek: 17/7/1972-1610/1 md.) Tarım kredi, tarım satış kooperatifleri, 1163 sayılı Kanuna uygun olarak teşekkül eden 
kooperatifler ve bu kooperatiflerin   kuracağı kooperatif birlikleri, kooperatif merkez birlikleri ve Türkiye Milli   Kooperatifler
Birliğinin ve Türk Kooperatifçilik Kurumunun sahip oldukları kendi hizmet binaları.   
    r) (Ek: 8/12/1980-2350/1 md.) Karşılıklı olmak şartiyle Uluslararası Andlaşmalar hükümlerine göre azınlık sayılan cemaatlara 
ait özel okul binaları.    
    s) (Ek: 16/10/1981-2536/1 md.) Türk Silahlı Kuvvetlerini (Jandarma Genel  Komutanlığı dahil) güçlendirmek amacıyla kurulmuş
 vakıflara ait binalar.        
    t) (Ek: 21/1/1982 - 2587/1 md.) Tersane binaları (müstakil büro ve müstakil lojman binaları hariç.)    
    u) (Ek: 4/12/1985-3239/100 md.) Belediye ve mücavir alan sınırları dışında  bulunan binalar (Gelir Vergisinden muaf esnaf ile 
götürü usulde Gelir Vergisine tabi mükellefler tarafından bizzat işyeri olarak kullanılan binalar hariç olmak üzere, ticari, sınai ve 
turistik faaliyetlerde kullanılan binalar ile muayyen   zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan binalar için bu muafiyet 
uygulanmaz.)    
    Geçici muaflıklar:                              
    Madde 5 - (Değişik: 17/7/1972-1610/2 md.)                  
    a) Mesken olarak kullanılan bina veya apartman dairelerinin, 50 000 liradan az olmamak üzere vergi değerinin 1/4 ü, 
inşalarının sona erdiği yılı takibeden  bütçe yılından itibaren 5 yıl süre ile geçici muafiyetten faydalandırılır. (1)  
    Bu binaların, bina apartman ise dairelerin, mesken olarak kullanılması şartiyle, satınalma veya sair suretle iktisap olunması 
halinde de yukardaki muaflık hükmü kalan süre için uygulanır.      
    Mevcut binalara ilave yapılması halinde, 33 üncü maddenin (1) sayılı bendine göre beyan edilen değerden bu kısma isabet 
eden değer için, yukarda yazılı   muafiyet aynı şart ve süre ile uygulanır.      
    Binanın, bina apartman ise dairenin, kısmen veya tamamen mesken olarak kullanılmaması halinde bu binaya veya daireye 
tanınmış bulunan muafiyet bu halin  vukubulduğu yılı takibeden bütçe yılından itibaren düşer.     
    b) Turizm Endüstrisini Teşvik Kanunu hükümleri dairesinde turizm müessesesi belgesi almış olan Gelir veya Kurumlar Vergisi 
mükelleflerinin adı geçen kanunda yazılı maksatlara tahsis ettikleri ve işletmelerine dahil binaları, inşaları                                          

-------------------                                                 
(1)  Muafiyetle ilgili olarak 24/2/1984 tarih ve 2982 sayılı kanunun 6 ve 9 uncu  maddelerine bakınız.    
nın sona erdiği veya mevcut binaların bu maksada tahsisi halinde turizm müessesesi belgesinin alındığı yılı takibeden bütçe 
yılından itibaren 5 yıl süre ile  geçici muafiyetten faydalandırılır.                                             
    c) Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetler sebebiyle binaları yanan,  yıkılan veya kullanılmaz hale gelen veya yangın, 
su baskını, yer kayması, kaya  düşmesi, çığ ve benzeri (Deprem hariç) afetlerle zarar görmesi muhtemel yerlerdeki binaların 
vergi mükellefleri tarafından afetin vukubulduğu veya afete maruz bulunduğunun yetkili kuruluşça tebliği tarihinden itibaren 
en geç 5 yıl  içinde afetin vukubulduğu yerde veya kamu kuruluşlarınca gösterilen yerlerde inşa edilen binalar inşalarının sona 
erdiği yılı, kamu kuruluşlarınca ilgili   kanunlarına göre inşa olunup hak sahiplerine teslim edilen binalar devredildik
leri yılı takibeden bütçe yılından itibaren 10 yıl süre ile geçici muafiyetten  faydalandırılır. (Bu halde, bu maddenin (a) fıkrası
 hükmü uygulanmaz.)          
    Şu kadar ki, kamu kuruluşlarınca afet bölgesi olduğu nedeniyle inşaat yasağıkonulan yerlerde yapılan binalar için bu 
muafiyet uygulanmaz.                   
    Muafiyetten faydalanacak mükellefler, İmar ve İskan Bakanlığından veya bu   Bakanlığın yetkili kıldığı kuruluşlardan 
afete maruz kaldıklarına dair alacakları bir belgeyi vergi dairesine ibraz etmeye mecburdurlar.     
    d) Fuar, sergi ve panayır yerlerinde inşa edilen binalar (Bu yerlerin açık  bulunmadığı zamanlarda da kullanılanlar hariç), 
bu maksada tahsis edildikleri   süre için vergiden muaftır.                                                     
    e) Planlama Teşkilatınca tespit ve tayin edilen geri kalmış bölgelerde inşa edilen sınai tesisler, inşalarının sona erdiği yılı 
takibeden bütçe yılından    itibaren 5 yıl süre ile geçici muafiyetten faydalandırılır.    
    f) (Ek: 18/5/1987-3365/4 md.) Organize sanayi bölgeleri ile sanayi ve küçük sanat sitelerindeki binalar, inşalarının sona erdiği 
tarihi takip eden bütçe    yılından itibaren 5 yıl süre ile geçici muafiyetten faydalandırılır.                                          
    Yukarda (a), (b), (c) ve (d) fıkralarında yazılı muafiyetlerden istifade için, mezkür fıkralarda yazılı hallerin vukuunda, keyfiyetin 
bütçe yılı içinde  ilgili vergi dairesine bildirilmesi şarttır. Ancak, bu olaylar bütçe yılının son üç ayı içinde vukubulduğu 
takdirde bildirim, olayın vukubulduğu tarihtenitibaren üç ay içinde yapılır.                                                 
    Süresinde bildirimde bulunulmazsa muafiyet, bildirimin yapıldığı yılı takibeden bütçe yılından muteber olur. Bu takdirde 
bildirimin yapıldığı bütçe  yılının sonuna kadar geçen yıllara ait muafiyet hakkı düşer. (Köylerdeki inşaat için bildirimde 
bulunulmaz.)                                                    
    Madde 6 - (Mülga: 4/12/1985-3239/141 md.)                                                                                    

                                 ÜÇÜNCÜ BÖLÜM              
                               Matrah ve Nispet                  
    Matrah:             
    Madde 7 - Bina Vergisinin matrahı, binanın bu kanun hükümlerine göre tesbit olunan vergi değeridir.      
    Sabit istihsal tesisatına ait değerler vergi matrahına alınmaz.             
    (Üçüncü ve dördüncü fıkralar Mülga: 17/7/1972-1610/3 md.)    
 
    Nispet:       
    Madde 8 - (Değişik birinci fıkra: 4/12/1985 - 3239/101 md.) Bina Vergisinin nispeti binde 5 tir. Meskenlerde bu nispet binde
 4 olarak uygulanır. (1)        
    (Değişik: 21/1/1982 - 2587/3 md.) Şu kadar ki, yeniden inşa edilen bina veyabinaların vergisi, arsasının (veya arsa payının) 
vergisinden az olamaz.         
    Yetki:     
    Mükerrer Madde 8 - (Ek: 4/12/1985 - 3239/102 md.)   
    Türkiye sınırları içinde tek meskeni olup, bu meskenlerinde bizzat oturanlardan gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal
 güvenlik kurumlarından aldıkları aylıklardan ibaret bulunanların bu meskenlerine ait vergi oranlarını yarısına kadar indirmeye 
Bakanlar Kurulu yetkilidir. (1)           
    Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin bizzat oturmaları şartıyla tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde, hisselerine ait 
kısım hakkında da uygulanır.  Muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler hakkında bu hüküm  
uygulanmaz.             
    Mükellefiyetin başlaması ve bitmesi:           
    Madde 9 - (Değişik: 17/7/1972 - 1610/5 md.)         
    Bina vergisi mükellefiyeti;                    
    a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyana davet edildikleri  tarihi,        
                                                                
    b) Bu kanunun 33 üncü maddesinin 1 - 7 numaralı fıkralarında yazılı vergi   değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde 
bu değişikliklerin vukubulduğu,  aynı maddenin 8 numaralı fıkrasında yazılı halde ise mükelleflerin beyana davet 
edildiği tarihi,                                                                
    c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi  Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.                
    Yanan, yıkılan, tamamen kullanılmaz hale gelen veya vergiye tabi iken muaflık şartlarını kazanan binalardan dolayı
 mükellefiyet, bu olayların vukubulduğu tarihi takibeden taksitten itibaren sona erer.      
    Oturulması ve kullanılması kanunların verdiği yetkiye dayanılarak yasak  edilen binaların vergileri, mükelleflerce keyfiyetin 
vergi dairesine bildirilmesi veya vergi dairesince re'sen tespit edilmesi üzerine, bu olayların vukua geldiği tarihlerden sonra 
gelen taksitlerden itibaren, bu hallerin devam ettiği sürece alınmaz.                                                                

                                  DÖRDÜNCÜ BÖLÜM        
                              Verginin Tarh ve Tahakkuku          
    Beyan esası:                                                            
    Madde 10 - (Değişik: 21/1/1982 - 2587/4 md.)     
    Bina Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.    
    Şu kadar ki, mükelleflerin beyan edecekleri değerler Maliye ve Bayındırlık  bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilan edilecek 
bina metrekare normal inşaat maliyet bedelleriyle bu Kanunun 20 nci maddesine göre bulunacak arsa veya arsa  
-------------------                                                             
(1)  Türkiye sınırları içinde tek meskeni olup, bu meskenlerinde bizzat oturanlardan gelirleri münhasıran kanunla kurulan
 sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıklardan ibaret bulunanların bu meskenlerine ait binde 4 olan bina vergisi oranı  
1998 yılı için; 19/3/1998 tarih ve 23291 sayılı Res     mi Gazete'de yayımlanan 6/3/1998 tarih ve 98/10752 sayılı Kararname ile    
 % 50 oranında azaltılarak binde 2'ye indirilmiştir. Önceki yıllara uygulanan oranlar için bu Kanunun sonundaki 
"KARARNAMELER İLE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER CETVELİ"ne bakınız.                                                                                   

payı değeri esas alınarak, 31 nci madde uyarınca hazırlanmış bulunan tüzük hükümlerinden yararlanılmak suretiyle 
hesaplanacak maliyet bedelinden düşük olamaz. Düşük beyanda bulunulması halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince
 maliyet bedeline yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve mükellefe bildirilir. Vergi dairesince hesaplanan miktar ile mükellefin 
beyanı arasındaki farka kusur cezası uygulanır.                                                               
    Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri   mecburidir.      
    Bir vergi dairesi faaliyet bölgesi içindeki bir mükellefe ait binalar aynı  beyannamede birleştirilerek beyan olunur.    
    Verginin tarh ve tahakkuku:                                             
    Madde 11 - (Değişik birinci fıkra: 4/12/1985 - 3239/103 md.) Bina Vergisi   ilgili belediye tarafından mükellefin beyanı üzerine
 yıllık olarak tarh ve tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, bir il veye ilçe hududu içerisinde birden fazla  belediye olması halinde
 belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan binalara ait Bina Vergisini tarha yetkili olacak belediye ilgili valiler 
tarafından belirlenir.                                                                     
    Yapılan bu tarh ve tahakkuku takibeden yıllarda, Bina Vergisi her Bütçe yılının birinci (Dahil) ayından itibaren o yıl için 
tahakkuk etmiş sayılır.                                                                             

                                 İKİNCİ KISIM       
                                 Arazi Vergisi          
                                 BİRİNCİ BÖLÜM      
                                 Mükellefiyet              
    Mevzu:         
    Madde 12 - (Değişik: 17/7/1972 - 1610/7 md.)   
    Türkiye sınırları içinde bulunan arazi ve arsalar bu kanun hükümlerine göre Arazi Vergisine tabidir.   
 Belediye sınırları içinde belediyece parsellenmiş arazi arsa sayılır.   Belediye sınırları içinde veya dışında bulunan 
parsellenmemiş araziden hangilerinin bu kanuna göre arsa sayılacağı Bakanlar Kurulu kararı ile belli edilir.    
    Aksine hüküm olmadıkça bu kanunun diğer maddelerinde yer alan arazi tabiri  arsaları da kapsar.    
    Mükellef:             
    Madde 13 - Arazi Vergisini, arazinin maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa araziye malik gibi tasarruf edenler öder.   
    Bir araziye müşterek mülkiyet halinde malik olanlar, hisseleri oranında mükelleftirler. İştirak halinde mülkiyette malikler 
vergiden müteselsilen sorumlu olurlar.     
    Mülkiyeti ihtilaflı bulunan arazi için mutasarrıfı bulunmıyan kişiler tarafından ödenen Arazi Vergileri ihtilafın ödeme yapan 
aleyhine sonuçlanması halinde ihtilafla ilgili bulunanların karar tarihinden itibaren bir yıl içerisinde  başvurmaları şartiyle 
kendilerine ret ve iade olunur.                           

   
                                  İKİNCİ BÖLÜM 
                                Muaflık ve İstisnalar       
 
    Daimi muaflıklar:                                  
    Madde 14 - (Değişik birinci fıkra: 16/10/1981 - 2536/2 md.) Aşağıda yazılı  arazi kiraya verilmemek şartıyla Arazi Vergisinden 
daimi olarak muaftır. ((a),  (b) ve (f) fıkralarındaki arazi için kiraya verilmeme şartı aranmaz.)    
    a) Katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel  kişiliğine, kanunla kurulan üniversitelere ve Devlete 
ait arazi;                
    b) İl özel idareleri, belediyeler ve köyler ile bunların teşkil ettikleri   birlikler veya bunlara bağlı müesseseler tarafından
 işletilen:                  
    aa) Su, elektrik, havagazı, mezbaha ve soğuk hava işletmelerine ait arazi;  
    bb) Belediye sınırları içindeki yolcu taşıma işletmelerine ait arazi;       
    c)  Kamu menfaatlerine yararlı derneklere ait arazi (Kurumlar Vergisine tabi işletmelere ait olmamaları veya bunlara tahsis
 edilmiş bulunmamaları şartiyle); üzere sahip olunan arazi ve arsalar ile bu çeşit binalardan yanan, yıkılanların arsaları
 (Karşılıklı olmak  şartiyle) ve merkezi Türkiye'de bulunan milletlerarası kuruluşların Türkiye'deki temsilciliklerine ait arazi 
ve arsalar;                                         
    e)  Mezarlıklar.                                                            
    f)  (Ek: 16/10/1981 - 2536/2 md.) Türk Silahlı Kuvvetlerini (Jandarma Genel Komutanlığı dahil) güçlendirmek amacıyla 
kurulmuş vakıflara ait arazi ve arsalar.            
    g)  (Ek: 4/12/1985 - 3239/104 md.) Belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan arazi. (Gelir Vergisinden muaf 
esnaf ile götürü usulde Gelir Vergisine tabi mükellefler tarafından bizzat işyeri olarak kullanılan arsa ve arazi hariç olmak üzere, 
ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanılan arazi ile arsalar ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazi için bu muafiyet 
uygulanmaz.)    
 
    Geçici muaflıklar:              
    Madde 15 - (Değişik: 17/7/1972 - 1610/8 md.)          
    Aşağıda yazılı arazi geçici olarak Arazi Vergisinden muaftır. (1)           
    a) Özel kanunlarına göre Devlet ormanları dışında insan emeğiyle yeniden orman haline getirilmek üzere ağaçlandırılan 
arazi 50 yıl;                      
    b) Toprak ve topoğrafik özellikleri ve erozyon gibi sınırlayıcı faktörler sebebiyle kültür bitkilerinin yetişmelerini engelleyen 
araziden; bataklık, turbiyer, çorak, makilik, çalılık, taşlık ve sair haller dolayısiyle üzerinde tarım yapılamayan sahaların, ıslah 
tedbirleriyle yeniden tarıma elverişli hale getirilmesinde 10 yıl;      
    c) Teknik, ekonomik ve ekolojik bakımlardan gerekli şartları haiz olan arazide yeniden fidanla dikim veya aşılama veya
 yeniden yetiştirme suretiyle ağaçlık, meyvalık, bağ ve bahçe meydana getirilmesinde asgari 2 yıl, azami 15 yıl;  
    d) Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca, organize sanayi bölgeleri için iktisap olunduğu veya bu bölgelere tahsis edildiği kabul 
edilen arazi (Sanayici lehine  tapudaki tescilin yapılacağı tarihe kadar).  
    Geçici olarak muaflıktan istifade için arazinin bu maddede yazılı cihetlere tahsis edilmiş olduğunun ilgili vergi dairesine 
bütçe yılı içinde bildirilmesi  şarttır. Muafiyetler, arazinin tayin olunan cihetlere tahsis edildiği yılı takibeden bütçe yılından 
başlar. Bütçe yılı içinde bildirim yapılmazsa muafiyet, bildirimin yapıldığı yılı takibeden bütçe yılından muteber olur. Bu takdirde 
bildirimin yapıldığı bütçe yılının sonuna kadar geçen yıllara ait muafiyet hakkı düşer.           
-------------------                                                   

(1) Geçici vergi muafiyeti tanınan ağaç, fidan ve benzerlerinin sayısı ile muafiyet süreleri için 22/4/1974 tarih ve 7/8147 
sayılı Kararnameye bakınız.   
    (a) ve (b) fıkralarında yazılı muafiyet konusu arazinin bu fıkralarda gösterilen cihetlere tahsis edilmiş olup olmadığının 
şartları ile (c) fıkrasına göre geçici muafiyet verilecek haller, bunların şartları ve muafiyet süreleri   Tarım ve Orman Bakanlıkları 
ile Türkiye Ziraat Odaları Birliğinin mütalaası alınmak suretiyle Maliye Bakanlığınca belli edilir ve Bakanlar Kurulu kararı    
ile yürürlüğe konulur.                                                          
                                                 
   Arazi vergisinde istisna:           
    Madde 16 - (Değişik: 21/1/1982 - 2587/5 md.)        
    (Değişik birinci fıkra: 4/12/1985 - 3239/105 md.) Mükelleflerin bir belediye ve bu belediyenin mücavir alan sınırları içinde 
bulunan arazisinin (arsalar hariç) toplam vergi değerinin 1 000 000 lirası Arazi Vergisinden müstesnadır. Bu miktarı üç misline 
kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.               
    Bu hükmün tatbikatında mükellef ile eş ve velayet altındaki çocuklara ait arazi değerleri toplu olarak nazara alınır.  
    Bu maddede yazılı istisna, hisseli arazide mükelleflerin hisse miktarları ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle uygulanır.      

                                ÜÇÜNCÜ BÖLÜM      
                               Matrah ve Nispet               

    Matrah:                                      
    Madde 17 - Arazi Vergisinin matrahı arazinin bu kanun hükümlerine göre tespit olunan vergi değeridir.  
    (İkinci ve üçüncü fıkralar Mülga: 17/7/1972 - 1610/10 md.)  
    Nispet:         
    Madde 18 - (Değişik birinci fıkra 21/1/1982-2587/6 md.) Arazi Vergisinin  nispeti binde 3 tür.         
    (Değişik: 4/12/1985-3239/106 md.) Arsalar için vergi nispeti binde 6'dır.   

    Mükellefiyetin başlaması ve bitmesi:                    
    Madde 19 - (Değişik: 19/7/1972-1610/12 md.)    
    Arazi Vergisi mükellefiyeti;                                
    a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyana davet edildikleri   tarihi,     
    b) Bu kanunun 33 üncü maddesinin 1 - 7 numaralı fıkralarında yazılı vergi   değerini tadil eden sebeplerin doğması 
halinde bu değişikliklerin vukubulduğu,  aynı maddenin 8 numaralı fıkrasında yazılı halde ise mükelleflerin beyana davet 
edildiği tarihi,                              
    c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,                                          
    Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.        
    Vergiye tabi iken muaflık şartlarını kazanan araziden dolayı mükellefiyet, bu olayın vukubulduğu tarihi takibeden taksitten
 itibaren sona erer.            
    Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak tasarrufu yasak edilen arazinin vergisi, mükelleflerce keyfiyetin vergi dairesine 
bildirilmesi veya vergi dairesince re'sen tespit edilmesi üzerine yasaklama tarihini izliyen taksitlerden itibaren bu hallerin 
devam ettiği sürece alınmaz.                                  
    Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetler sebebiyle yanan, yıkılan binaların arsalarına ait vergiler, bu olayların
 vukua geldiği tarihleri takibeden  bütçe yılından itibaren iki yıl süre ile alınmaz.      
    Üzerine bina yapılan arsanın Arazi Vergisi mükellefiyeti, inşaatın bittiği  yılı takipeden bütçe yılından itibaren sona erer.  

                                     DÖRDÜNCÜ BÖLÜM         
                               Verginin Tarh ve Tahakkuku      
    Beyan esası:                                                              
    Madde 20 - (Değişik: 21/1/1982-2587/7 md.)              
    Arazi Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.        
    (Değişik: 4/12/1985-3239/107 md.) Şu kadar ki; mükelleflerin arsalar ve arazi ile ilgili olarak beyan edecekleri değerler, 
213 sayılı Vergi Usul Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin hükümlerine göre takdir komisyonlarınca her mahalle
 ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazide her köy için cadde,  sokak veya değer bakımından farklı bölgeler, arazide
 her il veya ilçe için arazinin cinsi (Kıraç, taban ve sulak) itibariyle takdir olunan birim değerlere göre hesaplanan miktardan 
düşük olamaz. Düşük beyanda bulunulması halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince birim değere göre hesaplanan miktara
 yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve mükellefe bildirilir. Vergi dairesince hesaplanan miktar ile mükellefin beyanı arasındaki 
farka kusur cezası uygulanır.              
    (Değişik: 4/12/1985-3239/107 md.) İkinci fıkra hükmü, turistik bölgelerdeki cadde, sokak veya değer bakımından farklı 
bölgelerde ilgili valilerce tespit edilecek pafta, ada veya parseller için yapılacak takdirler hakkında da tatbik  edilir.  
    Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri   mecburidir.         
    Ancak Devlete ait arazi için beyanname verilmez.                            
    Bir vergi dairesi faaliyet bölgesi içindeki bir mükellefe ait arazi bir beyannamede, arsalar ise ayrı bir beyannamede 
birleştirilerek beyan olunur.       
    Verginin tarh ve tahakkuku:                   
    Madde 21 - (Değişik birinci